طبیعی است که در ابتدای زندگی بچهها سر ناسازگاری بگذارند، فرزندان در هر سنی که باشند با زیرکی و هوشیارانه عملکرد والدین را ارزیابی میکنند و اگر ناهماهنگی در تربیت والدینشان ببینند، آنها نیز روی دیگری از خود نشان خواهند داد. پس برای ایجاد پُل ارتباطی با فرزندانمان باید همواره با شریک زندگی خود هماهنگ عمل کنیم.
بعد از جدایی همسرم با داشتن دو فرزند، با خانمی ازدواج کردهام. میخواهم زندگی بیدغدغهای با همسر جدید و فرزندانم داشته باشم، لطفاً راهنماییام کنید.
برای ایجاد پُل ارتباطی و پُر کردن شکاف بین خود و فرزندمان، باید سعی کنیم خودمان را جای آنها بگذاریم و از دیدگاه و منظر ایشان به دنیا نگاه کنیم؛ باید یادمان باشد که قبل از هرگونه واکنش، کمی تأمل کنیم. ببینیم چرا فرزندمان فلان رفتار خاص و یا چرا این توجیه و تفسیر ویژه را دارد؛ البته تمام والدین درباره تربیت فرزندان باهم جروبحث میکنند (خصوصاً شما که درهرحال شرایط خیلی خاصتری دارید)، اما وقتی زوجین تصمیم بگیرند که تربیت فرزندان را با همکاری هم برعهده بگیرند، مهمترین اقدامی که آنها میتوانند در قبال هم انجام دهند، عبارت است از چگونه صحبت کردن درباره استرسها، تنشها و اختلاف نظرها با یکدیگر.
درست است زمانی که شما هردو خسته و یا پُرمشغله هستید، حفظ و تداوم یک تعامل خوب، دشوار است؛ اما این دقیقاً باارزشترین تلاشی بوده که شما میتوانید برای جلوگیری از بزرگ شدن موضوعات کوچک و کماهمیت و تبدیل شدن آنها به مشکلات بزرگ، انجام دهید.
ضمناً فرزندان با ملاحظه سبک برخوردی والدین پیرامون مشکلات، میآموزند که چطور اختلافات و مشکلات را حلوفصل کنند.
برای بهتر شدن اوضاع به زمان زیادی نیاز است و عضو جدید خانواده باید سعی کند با محبت، جلب توجه و رضایت فرزندان، تنشها را از آنها بگیرد.
نکاتی برای دستیابی زوجین به احساس نزدیکی در تربیت فرزندان
- اعتقاد و باور داشتن به اینکه همسرتان توانایی یک والد خوب شدن را داراست.
- قدردانی، تشکر و احترام گذاشتن به همسرتان و همراهی وی در چالشهای مختلف زندگی روزمره.
- حمایت کردن از تصمیمات و سختگیریهای والدین با همدیگر (حتی اگر شما بهطور صددرصد با آنها موافق نیستید).
- تحقیر نکردن همسرتان از طریق سرزنش و انتقاد کردن از او
- تقسیم کردن دوستانه مسئولیت و کارهای خانه
- احترام گذاشتن و حمایت کردن از تصمیمات همسر
- مشارکت و درگیر شدن با یکدیگر در روند رشد و تعالی فرزندان
- باهم کار کردن و فهم و تشخیص پیشرفت همسر در ایفای نقش والد
- هیچگاه در زندگی سعی نکنید به انتقاد و نکوهش همدیگر بپردازید، بلکه مهم تشخیص احساساتی است که سبب میشود احساس اتحاد و یکی بودن بکنید و نه احساس تنهایی و در مرحله بعد کار کردن روی این احساسات؛ بنابراین مثلاً اگر کارهای منزل بهطور دوستانه و منصفانه میانتان تقسیم نشده، وقت آن است که تلاش و فکر کنید و دنبال راهی یا کاری بگردید که با انجام آن قادر شوید کمی شرایط را بهبود ببخشید.
- گاهی اوقات گوش دادن به یکدیگر و کمی تغییرات کوچک، تفاوتهای بزرگی ایجاد میکند. ممکن است احساس کنید که شما قادرید بیشتر اوقات از همدیگر پشتیبانی داشته باشید، اما همواره مسائل خاصی هست که روی آنها توافق ندارید. بهعنوان مثال برخی موضوعات نظم و انضباط همچون ساعت خواب بچهها، ساعت مراجعه آنها به منزل، دوستان خاص و ویژه، تکلیف درسی و غیره؛ در این زمان تلاش کنید بفهمید چرا آن موارد نقاط کور و گره ارتباط شما با همسرتان هستند. ممکن است یکی از شما بیش از دیگری نگران برخی مسائل باشد، اگر میتوانید نسبت به ترس یا نگرانی پشت یک تصمیم انضباطی خاص، صادق باشید. ممکن است بتوانید در این موضوع به طرز تفکر مشابهی دست بیابید.
- به یاد داشته باشید لازم نیست روی همهچیز توافق کنید، آنچه مهم است اینکه در طرز برخورد با فرزندان و موضوعات مربوط به آنها، متحد باشید.
- اعتقاد داشتن به تواناییتان مهمترین جنبه کار گروهی والدین است؛ بنابراین شروع کردن با موضوعاتی که بیشتر نسبت به آنها خوشبین و دلگرم هستید، بهتر است.
- همیشه در زندگی فرازوفرود هست، اما زوجینی که معتقدند میتوانند موفق شوند، به احتمال بیشتری میتوانند پس از برخورد با یک مشکل، به عقب بازگردند و کارها را درست مدیریت کنند. فرزندان شما باید بدانند که در این خانه مقررات ثابت است و نوعی ثبات ضمنی را در فضای خانه احساس کنند و نه اینکه به آن نتیجه برسند که مقررات مادر با مقررات پدر متمایز است.
- مانع دیدن فرزندانتان با مادرشان نشوید. اگر آنها رابطه عاطفی سالمی با مادرشان داشته باشند، کمتر دچار مشکلات اخلاقی و روانی خواهند شد.
