در زندگی مشترک اصل سادهای وجود دارد که متأسفانه تعداد معدودی از زوجها از آن بهره میبرند. مطلب این است که همسرتان هنگامی خواهان کمک و مساعدت به شما خواهد بود که احساس خوشحالی و قدرشناسی داشته باشد. از سوی دیگر وقتی از شما ناراضی است و احساس میکند که برای او ارزشی قائل نیستید، طبعاً آخرین چیزی که به نظرش میرسد، آسانتر کردن زندگی شماست.
البته منظور این نیست که مسئولیت شما شادمان کردن همسر خود است؛ این به خود شما بستگی دارد که آیا بخواهید امر مذکور را تحقق بخشید و یا خیر. حال چه همسر شما احساس کند که برای او ارزشی قائل هستید و چه این احساس را نداشته باشد، در هر صورت نقش مهمی برعهده ماست. لحظهای به وضعیت خود بیندیشید، از زمان ازدواج تابهحال چندبار از همسر خود بهخاطر تمام کارهایی که برای شما انجام داده است، صادقانه تشکر کردهاید؟ تقریباً هیچکس این کار را بهطور دائمی و براساس عادت انجام نمیدهد.
همسرتان شریک زندگی شماست؛ مطلوبتر بوده که شما با شریک خود آنطور برخورد داشته باشید که با بهترین دوستتان رفتار میکنید. وقتی بهترین دوست شما میگوید که خیلی دلم میخواهد چند روزی تنهایی به نقطهای بروم، شما چه پاسخ میدهید؟ به احتمال زیاد خواهید گفت که فکر خیلی خوبی بوده، لازم است این کار را بکنی؛ اما اگر همسر شما دقیقاً همین حرف را بزند، آیا واکنش شما نیز دقیقاً همان خواهد بود و یا به فکر فرو میروید که چه واکنشی نسبت به او بروز دهید؟ آیا دستپاچه میشوید، حالت دفاعی به خود میگیرید و میرنجید؟ آیا یک دوست خوب بیشتر به فکر خود است یا به فکر سعادت دوستش؟ آیا تصور میکنید این امر که دوستان خوب شما هر زمان که نیاز به کمک داشته باشید به یاری شما میشتابند، امری اتفاقی است؟ مسلماً نه. رفتار شما با همسر و دوستان خوب خود به دو گونه متفاوت است؛ به خاطر داشته باشید که امر ازدواج یا ارتباط با اهل خانه، مانند حساب مشترک بههرحال مسئولیتهایی را به همراه دارد. مثلاً اگر دوست خوبی منزل شما را تمیز و وقتی را صرف تهیه شام کند، به او چه خواهید گفت؟ چه واکنشی نشان خواهید داد؟ حال آیا اگر همسر شما دقیقاً همین کار را انجام دهد، او را سزاوار این تقدیر خواهید دانست؟
چه در خانه مشغول به کار باشیم و چه در خارج از خانه، هم علاقه زیادی داریم و هم استحقاق آن را که مورد قدرشناسی قرار گیریم و درصورتی که همکاری ما انجام وظیفه تلقی نشود، طبیعتاً میل داریم یاریدهنده باشیم.
هیچ امری بهاندازه عکسالعمل افراد در قبال قدرشناسی و ارزشمند تلقی شدن، قابل پیشبینی نیست. هر مرد و زنی دوست دارد همسرش قدرشناسی خود را بهخاطر کارهای مشکلی که انجام میدهد و برای تمامی کارهای او و همچنین سهم بسیار بزرگی که در خانواده دارد، ابراز کند. نتیجه این رفتار متقابل آن است که هر دو نفر ما خیلی دوست داریم (نهفقط بهعنوان یک وظیفه، بلکه از آن جهت که مورد قدرشناسی قرار گرفتهایم) برای یکدیگر کاری انجام دهیم.
البته شاید قبلاً چنین کاری را انجام داده باشید. در این صورت، آن را ادامه دهید؛ اما اگر تابهحال آن را امتحان نکردهاید، برای شروع هیچوقت خیلی دیر نیست. از خود سؤال کنید که برای ابراز حقشناسی نسبت به همسر خود، چه کاری بیش از آنچه در گذشته انجام میدادید، میتوانید انجام دهید؟ پاسخ این سؤال ساده است؛ ابتدا با بیان عبارت «از تو متشکرم» آغاز کنید و صادقانه آن را ادامه دهید. درواقع شما با گفتن این جمله در برابر کارهای همسر خود، کار مهمی نمیکنید. پس به ابراز حقشناسی و قدردانی خود نسبت به او ادامه دهید. شرط میبندم که بعد از مدتی مانند همه زوجهای موفق متوجه میشوید که هرچه همسر خوشحالتر باشد و بیشتر حس کند که از او قدرشناسی شده است، تمایل بیشتری به یاری کردن پیدا میکند.
* زهره پرینوش
