یک مادر بیش از حد مضطرب و مراقب، دو پیام بزرگ به فرزندش انتقال میدهد؛ اول اینکه دنیا مکان خطرناک و ناامنی است و دوم اینکه کودک مهارت مقابله با آن را ندارد. در ادامه، نکاتی در همین باره مطرح خواهد شد.
مادرهای بیش از حد نگران، مادر و کودک،
مادر از زمانیکه کودک در رحمش قرار دارد، نگران است و این دغدغه با رشد کودک افزایش می یابد و او را وادار به مراقبت بیشتر میکند. تا زمانیکه این مراقبتها حالت وسواسگونه به خود نگیرد مشکلی نیست اما با از حد گذشتن این مراقبت ها، خیلی زود شاهد رفتارهای غیرقابل پیشبینی در فرزندش خواهد بود. یک مادر بیش از حد مضطرب و مراقب، دو پیام بزرگ به فرزندش انتقال میدهد؛ اول اینکه دنیا مکان خطرناک و ناامنی است و دوم اینکه کودک مهارت مقابله با آن را ندارد. در ادامه، نکاتی در همین باره مطرح خواهد شد.
نشانههای مادرهای بیش از حد نگران
اگر این نشانهها را دارید شما هم یک مادر بیش از حد نگران هستید:
دستکم گرفتن مهارت کودک
مدام درباره آسیبها یا شکستهای احتمالی کودک نگرانید و وسوسه دخالت در امور کودک به ذهنتان خطور میکند. این اضطراب منجر به مراقبت بیش از حد میشود و کارهایی را که لازم است کودک متناسب با رشدش تجربه کند را شما انجام میدهید. در این صورت کودک از مهارتهای مناسب با سن اش عقب میماند. مسائلی که برای دیگر کودکان به آسانی قابل حل است برای فرزندتان، استرسزاست.
مقابله با هرگونه خطر کردن
اجازه برخی فعالیتها را مثل تنها بیرون رفتن، تنهایی سوار اتوبوس و مترو شدن، تنها ماندن در خانه و ... را فقط چون خودتان آنها را خطرناک میدانید به فرزند نوجوانتان نمیدهید. در مدیریت روابط دوستانه بچهها، افراط میکنید. اغلب افرادی که در دوران نوجوانی و جوانی از برخی آزادیهای مجاز و مناسب با سنشان محروم اند، زودتر از موعد تمایل به استقلال و جدا شدن از خانوادهشان خواهند داشت.
مطالعه کتابها، مقالات و جلسات مشاوره میتواند به شما کمک کند روابط سازندهتری با فرزندان تان داشته باشید
وسواس چک کردن
با هدف کنترل کردن و ظاهرا ایمن نگهداشتن فرزندتان، رفتارهای خاصی بهطور مکرر از خود نشان میدهید مثل بررسی کردن چندباره قفل در، تماس یا ارسال مکرر پیامک به آنها، بررسی کردن مداوم درجه حرات بدن، ضربان قلب، درخواست انجام چکاپ سلامتی چندین بار در سال و... .
کنترل زیاد
هر وقت که بتوانید تلفن همراه فرزندتان را چک میکنید، در امور آنها در فضایمجازی جاسوسی میکنید، دفترچه خاطراتش را میخوانید، محتوای رایانه اش را زیر و رو میکنید و اتاقش را به بهانه تمیز و مرتبکردن میگردید.
چگونه این رفتار را در خود متعادل کنید؟
برای کودک یک برنامه مستقل و ایمن برنامهریزی کنید تا به این ترتیب طعم آزادی را بیشتر احساس کند. مثلا برنامهریزی برای یک دورهمی خانگی با دوستانش که همه مقدمات پذیرایی را خودش به عهده بگیرد البته با رعایت پروتکلهای بهداشتی. توجه داشته باشید کودکان نیازمند مادری هستند که احساسات آنها را مدیریت و نه برنامهریزی کند. با اینکار به او توانایی ادارهکردن موقعیتهای چالشبرانگیز را خواهید داد. این موضوع منجر به سلامت روحی و جسمی، روابط اجتماعی بهتر و موفقیت تحصیلی او خواهد شد. در ضمن سعی نکنید به جای او تصمیم بگیرید. در عوض به او زمان و اجازه دهید درد و ناراحتی را احساس کند زیرا این بخشی از رشد کودک است. این قضیه به خصوص در زمان انتخاب رشته تحصیلی در مدرسه، دانشگاه یا حتی انتخاب یک ورزش تفریحی بروز مییابد. در قدم بعدی، دلیل اضطرابتان را ریشهیابی کنید تا بتوانید آن را کنترل کنید. پذیرش این مشکل باعث میشود برای رفع آن قدمهای موثری بردارید. مطالعه کتابها، مقالات و جلسات مشاوره میتواند به شما کمک کند روابط سازندهتری با فرزندان تان داشته باشید.
